Meer informatie over sarcoïden bij paarden

Een sarcoïde is een afwijking die op de opperhuid van het paard verschijnt. Deze uitwendige huidtumor is over het algemeen goedaardig en bevindt zich op de huid van het paard en kan op een wrat lijken. Equine sarcoïden verschijnen het vaakst bij jonge paarden van 2 tot 6 jaar, en in sommige gevallen tot 8 jaar. Toch kan elk paard het risico op sarcoïden lopen.

De sarcoïde behoort tot de meest voorkomende tumoren bij paarden, aangezien zij 20% van alle tumoren bij het paard en 90% van de huidtumoren vertegenwoordigt.

Sarcoïden ontwikkelen zich gewoonlijk waar de huid het dunst is, namelijk ter hoogte van het hoofd, rond de ogen of de neusgaten, op de borst, op de ledematen, op de schede en aan de binnenkant van de dij.

Ze kunnen ontstaan na een litteken van een verwonding of een insectensteek, maar veroorzaken geen jeuk bij het paard. Daarentegen kunnen sarcoïden het paard hinderen en zelfs pijnlijk zijn als ze niet goed worden behandeld en/of wanneer ze zich bevinden op een deel van het lichaam dat aan wrijving of irritatie blootstaat.

Hoe herkent en detecteert u de aanwezigheid van sarcoïden bij het paard ?

Er bestaan geen symptomen die rechtstreeks samenhangen met de aanwezigheid van sarcoïden bij het paard: de enige manier om een diagnose te stellen is het identificeren van de tumor en het onderzoeken van de betreffende wrat(ten). Om een sarcoïde te herkennen kunt u om te beginnen de grootte, de vorm en de locatie observeren. Vervolgens moet ook de evolutie van de sarcoïde in aanmerking worden genomen om te bepalen om welk type sarcoïde het gaat.

Het is belangrijk te beseffen dat een grondiger onderzoek moet worden uitgevoerd om een sarcoïde te onderscheiden van andere tumoren of huidletsels van een andere aard.

Een sarcoïde kan willekeurig evolueren en kan groter worden tot ze, afhankelijk van de locatie, zeer hinderlijk wordt voor het paard. Bovendien is de kans groot dat een paard dat een sarcoïde heeft er nog meer ontwikkelt.

U kunt 6 verschillende typen sarcoïden bij het paard herkennen:

- De verrukeuze sarcoïde :

De verrukeuze sarcoïde treft vooral de oren en de neusgaten. Hij lijkt sterk op wratten en kan evolueren naar een fibroblastische sarcoïde als hij een trauma oploopt: een schaafwond, wrijving of wanneer het paard hem eraf trekt door te schuren, bijvoorbeeld.

- De fibroblastische sarcoïde : 

De fibroblastische sarcoïde heeft een nodulaire vorm en is zeer progressief. Hij komt gewoonlijk voor ter hoogte van de neusgaten, op de oogleden of bij de schede. Deze sarcoïde vormt meerdere noduli, die meestal groot van formaat zijn en onder de huid van het paard liggen. Dit type sarcoïde is zeer invasief en kan zich gemakkelijk over grote gebieden verspreiden.

- De occulte sarcoïde :

De occulte sarcoïde verschijnt gewoonlijk op plaatsen zoals de mond, de omgeving van de ogen, op de hals of aan de binnenzijde van de ledematen van equiden. Occulte sarcoïden zijn meestal grijs van kleur, plat, ruw en kaal aan het oppervlak. De groei van deze sarcoïden is zeer traag en ze kunnen in de loop van de tijd evolueren naar een verrukeuze of fibroblastische sarcoïde.

- De gemengde sarcoïde :

De gemengde sarcoïde treft de lippen van het paard, de oogleden, de binnenzijde van de dijen en de borst. Hij heeft een gemengd aspect en de evolutie is variabel.

- De maligne sarcoïde :

De maligne sarcoïde komt voor ter hoogte van de ellebogen, het hoofd, de knieën en aan de binnenzijde van de dijen. De maligne sarcoïde verschijnt na een trauma van een fibroblastische sarcoïde.

Deze sarcoïde staat bekend als zeer agressief en zeer invasief.

- De nodulaire sarcoïde :

Het bijzondere aan deze sarcoïde is dat hij in de overgrote meerderheid van de gevallen subcutaan ontstaat, met vrij talrijke en grote noduli. De nodulaire sarcoïde verschijnt ter hoogte van de neusgaten, de oogleden of de schede, en de tumoren zijn zeer invasief.

Wat zijn de oorzaken van het ontstaan van sarcoïden bij het paard ?

Er zijn verschillende hoofdoorzaken die ten grondslag kunnen liggen aan sarcoïden bij paarden:

Het overgrote deel van de sarcoïden ontwikkelt zich op littekens, letsels, oude verwondingen of slecht genezende wonden in de opperhuid, of na een insectensteek.

Ook wordt een rol van een virus vermoed bij het ontstaan van sarcoïden bij het paard, meer bepaald een bovien papillomavirus. Daarnaast kan een genetische factor aan de basis liggen van dit probleem bij bepaalde paardenlijnen. Wanneer namelijk een klein onschuldig wondje op de huid van een paard met een genetische predispositie wordt gestoken door een insect dat het virus draagt, kan het paard sarcoïden ontwikkelen. Het paard raakt dan geïnfecteerd door zijn genetische gevoeligheid en ontwikkelt zo sarcoïden.

Hoe sarcoïden bij het paard behandelen ?

Het chirurgisch verwijderen van sarcoïden kan een mogelijke oplossing zijn, maar het risico op recidive blijft zeer hoog (tussen 50 en 60%). Bovendien is het belangrijk te onthouden dat deze chirurgische ingrepen wisselende resultaten kunnen hebben en niet altijd uitvoerbaar zijn. Bepaalde factoren kunnen de mogelijkheden voor ingrijpen beperken, afhankelijk van de locatie van de tumor, de grootte en het aantal tumoren.

Laserexcisie heeft het voordeel dat het het risico op recidieven verlaagt tot gemiddeld 29 tot 38%, en dat het de pijn en het optreden van postoperatief oedeem vermindert. Een ruime excisie maakt het mogelijk om zoveel mogelijk aangetaste cellen te verwijderen.

Cryotherapie, ook wel "behandeling met koude" genoemd, kan worden overwogen en kan na een chirurgische ingreep worden toegepast. 

Bovendien kan het toevoegen van een voedingssupplement aan het rantsoen van het paard een effectieve oplossing zijn om het immuunsysteem te versterken, en kan een geschikte zalf voor lokale toepassing helpen om de tumor te laten genezen en te voorkomen dat deze verslechtert en het paard verwondt. 

Hoe sarcoïden bij het paard voorkomen ?

Wat de preventie van sarcoïden betreft, bestaat er op dit moment geen doeltreffende oplossing om de vorming van sarcoïden bij het paard te voorkomen. Er zijn echter specifieke oplossingen en verzorgingen om de overdracht van het bovien papillomavirus naar een gevoelig paard of een genetisch blootgesteld paard te beperken.

Allereerst is het belangrijk ervoor te zorgen dat alle wonden, ook oppervlakkige, snel worden verzorgd zodat ze goed kunnen genezen. De wond moet worden gedesinfecteerd met een geschikte oplossing, gevolgd door lokale toepassing van een wondhelende crème.

Om de wond doeltreffend te beschermen tegen insectensteken die haar kunnen infecteren, kan het aanbrengen van een verband of een pleister worden overwogen. Het gebruik van insectenwerende sprays kan ook effectief zijn om vliegen, dazen en andere plaaggeesten die het papillomavirus dragen op afstand te houden. 

Al het materiaal dat rechtstreeks in contact komt met de sarcoïden van een paard mag niet op gezonde paarden worden gebruikt of moet absoluut vóór gebruik worden gedesinfecteerd om te voorkomen dat andere equiden worden besmet. 

Zodra er sarcoïden op uw paard verschijnen, wordt sterk aangeraden een dierenarts in te schakelen zodat deze de aard van de sarcoïde kan bepalen en een passende behandeling kan instellen. 

Ontdek onze selectie op uw favoriete online ruitershop! 

VireX Cream - Hilton Herbs

Virex de Hilton Herbs is een 100% natuurlijke crème, bestemd voor de lokale behandeling van wratten en sarcoïden bij het paard.

Equimmune Gold - Hilton Herbs

Supplement om het immuunsysteem van uw paard het hele jaar door te versterken en te stimuleren, en om infecties, wratten en sarcoïden te bestrijden.

Redbalm - Audevard

Balsem voor de behandeling van wratten en sarcoïden bij paarden.

Phyto Verrues - Phyto Master

Samengesteld uit 100% gedroogde planten, biedt Phyto verrues ondersteuning aan de opperhuid van het paard, met name om sarcoïden te bestrijden.

Serkyl DRJ Developpement

Serkyl DRJ Développement is een topische pasta bestemd voor equiden. Geformuleerd met moleculen van natuurlijke oorsprong werkt het lokaal en mild bij bepaalde huidaandoeningen van het paard. Geleverd in een herbruikbare jute zak, met twee houten applicatoren, is het praktisch in gebruik op stal en kan het bij het paard worden opgehangen zodat het altijd binnen handbereik is.